Liefde in Luxor

De 18-jarige Jenny is met drie vriendinnen op vakantie in Egypte. Ze zijn van plan er twee heerlijke weken met culturele uitstapjes van te maken. Helaas hebben ze geen rekening gehouden met de verzengende hitte én met de gevoelens van Jenny.
Tijdens een onschuldig tripje over de Nijl gebeurt het onvermijdelijke: Jenny wordt verliefd op Ali, een aantrekkelijke Egyptenaar. Als haar vriendinnen erachter komen dat Ali voor Jenny niet zomaar een vakantieliefde is, beginnen ze zich grote zorgen te maken. De vertrekdatum komt steeds dichterbij en Jenny lijkt niet van plan haar Ali op te geven.
In Liefde in Luxor laat Gill Harvey voor de tweede maal een verhaal zich afspelen tegen de achtergrond van het land waaraan zij haar hart lang geleden verpand heeft: Egypte. Er zijn dan ook talloze nauwkeurige landschapsbeschrijvingen te vinden in het boek. Hinderlijk zijn deze niet zolang Gill daarbij origineel is. Helaas is er te vaak sprake van clichés – de uitlopers van de Nijl zijn als ‘glinsterende slierten water die helder verlicht worden door het zilveren maanlicht’ – en ook de gebrekkige taal die Ali spreekt – ik jou lief vinden, Ya Jen – vertraagt het verhaal.
Liefde in Luxor lijkt gebaseerd op feiten. De karakterschetsen zijn levensecht en de details opmerkelijk helder. In feite draait het verhaal om een probleem dat we vaak zien: het overbruggen van enorme cultuurverschillen. Want dat is de uitdaging waarvoor Jenny en Ali staan. Kan Jenny datgene waar zij zo hard voor gevochten heeft, namelijk vrij zijn, opgeven voor de liefde van haar leven? Of andersom: kan Ali het land der farao’s achter zich laten en vertrekken naar het druilerige Engeland, Jenny achterna?
Liefde in Luxor ontroert, dat wel. Maar ingrijpend is het verhaal niet – daar is het te gemaakt voor. Het is eerder een boekje om vlug te lezen. Op het strand. Zonder al te veel inspanning, met een warm zonnetje boven je hoofd en de zilte lucht van de zee die zo nu en dan de nodige verkoeling brengt.

Liefde in Luxor
Gill Harvey
Gottmer

Pauline