Schrijf mee aan een vervolgverhaal!

Het is al weer eeuwen geleden dat er in de krant een vervolgverhaal heeft gestaan. Daarom hebben wij de schrijfster Lieneke Dijkzeul gevraagd een begin van een verhaal te maken waar jullie aan verder kunnen schrijven. Je leest het stuk van Lieneke Dijkzeul hieronder. Jullie kunnen je vervolgverhaal (maximaal 400 woorden) mailen naar club@lemniscaat.nl Geef je e-mail als onderwerp ‘vervolgverhaal’ (dat is belangrijk!) We zetten de verschillende inzendingen op deze site. Aan het eind van iedere maand kiezen we één verhaal uit en daar kan dan opnieuw een vervolg op geschreven worden. Zo hopen we maandenlang door te gaan. Wij hopen dat er heel veel lezers aan dit ‘eindeloze verhaal’ zullen meeschrijven. Veel schrijfplezier!

Op de gladde tegels van de grote stationshal kwam de swingende loop die Tim zich sinds kort had aangewend, prachtig tot zijn recht.
Dat wil zeggen, tot één swingende voet bleef haken achter de riem van een slordig neergegooide rugzak.
BAM!
Binnensmonds vloekend krabbelde Tim overeind, intussen om zich heen kijkend of iemand had gezien wat voor modderfiguur hij sloeg.
Het meisje dat bij de slordige rugzak hoorde, keek niet eens op. Ze zat met opgetrokken knieën op de vuile vloer. Lange zwarte haren verborgen haar gezicht.
Tim mompelde iets wat op ‘sorry’ leek en hees zijn eigen weggegleden rugzak recht.
Toen keek hij beter en hurkte naast haar neer.
‘Ben je ziek?’
De haren vlogen van links naar rechts.
Niet ziek.
In Tims oren ruisten nog de golven van de Friese meren, op zijn rug hing de vuile was van twee weken zeilkamp. Hij was op weg naar huis, en eigenlijk had hij haast. Maar…
‘Waar moet je naartoe?’
Het meisje hief haar hoofd op en keek hem aan.